كافران مىباشند . ) وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ « 1 » . ( و ما به طور قانون و حكم در تورات ، ثبت و ضبط كرده‌ايم كه : در أمر قصاص بايد جان در مقابل جان ؛ و چشم در مقابل چشم ؛ و بينى در مقابل بينى ؛ و گوش در مقابل گوش ؛ و دندان در مقابل دندان ؛ و هريك از أعضاء و جوارح ، و زخم و جراحتى كه وارد شود ، بايد در مقابل همان عضو و جارحه ، و مانند همان زخم و جراحت قصاص شود . و كسى كه عفو كند ( چه خود مجنى عليه باشد ؛ و يا ولىّ مقتول ، و يا شخص مجروح و از جارح ؛ و او را ببخشد و حقّ قصاص خود را به وى بدهد ، و از او در گذرد ) اين عفو و گذشت كفّارهء گناهان او خواهد شد ؛ و يا كفّاره و پوشش جنايت جانى در جنايتش قرار مىگيرد . ) ما در اين آيات مىبينيم كه : حكم قصاص براى شخص مجنى عليه آمده ، و عفو را كه أمر پسنديده‌اى است نيز در اختيارش گذارده است . و عينا همين مطلب ، در تورات امروزه دائره ميان مردم وارد است : در اصحاح بيست و يكم از سفر خروج تورات اين‌طور وارد است كه : ( 12 ) كسى كه بزند انسانى را ، و او در أثر زدن بميرد ؛ بايد ضارب را بكشند ( 13 ) أمّا كسى كه در اين عمل تعمّد نداشته باشد ، بلكه خداوند بدون اختيار او اين عمل را بر دست او جارى نموده باشد ، من براى او مكانى را قرار مىدهم كه بدانجا فرار كند ( 23 ) و اگر اذيّتى حاصل شود ، بايد جان در برابر جان ، و چشم در برابر چشم ؛ و دندان در برابر دندان ، و دست در برابر دست ، و پا در برابر پا ، و داغ كردن در برابر داغ كردن ، و جراحت رساندن در برابر جراحت رساندن ، و كوبيدن

--> ( 1 ) آيهء 44 ، 45 ، از سورهء 5 : مائدة .